Bir sonbahar akşamı, parkta yürüyen bir çocuk, ağaçların sarı yaprakları arasında neşeyle zıplıyordu. Her zıpladığında yapraklar havada dans ediyordu. Elinde bir kova vardı; içi çiçeklerle doluydu. Annesi, ona en sevdiği çiçekleri toplamayı öğretmişti. Çocuk, birden, uzaktan gelen bir müzik sesi duydu. Merakla sese doğru koştu ve küçük bir grup insanın dans ettiğini gördü. Neşeleri bulaşıcıydı. Gözleri parlayan çocuk, o an hayatın ne kadar güzel olduğunu fark etti. Yüzünde bir gülümsemeyle, dans edenlerin arasına karıştı. Yapraklar, rüzgarla savrulurken, o da özgürce hareket ediyor, mutluluğu yüreğinde hissediyordu.
Yorumlar
Yorum Gönder