Bir bahar akşamı, çiçeklerin kokusu havayı doldurmuştu. Parkta oturan genç bir kadın, elindeki deftere yeni bir hikaye yazıyordu. Gözleri, güneşin batışını izlerken parlıyordu. Kuşlar, gökyüzünde dans ederken, kalemi sayfanın üzerinde dans ediyordu. İçinde bir tutku hissediyordu; kelimeler adeta ona hayat veriyordu. Aniden yanına gelen bir çocuk, ona çiçek uzattı. Gülümseyerek çiçeği aldı ve teşekkür etti. Çiçeğin zarifliği, hayallerinin simgesi gibiydi. O an, hayal gücünün sınırlarını zorlayarak, hayatın ne kadar güzel olduğunu düşündü. Kalemi yeniden sayfaya değdirdi; her harf, ona yeni bir yolculuğun kapısını aralıyordu.
Yorumlar
Yorum Gönder