Bir sonbahar sabahı, rüzgar hafifçe eserken, parktaki sarı yapraklar havada süzülüyordu. Bir adam, bankta oturmuş, eski bir kitabı okuyordu. Kitabın sayfaları, zamanla yıpranmış ama hâlâ büyüleyiciydi. Her cümle, ona başka bir dünyayı keşfetme hissi veriyordu. Çocuklar, etrafta oynarken kahkahaları havada yankılanıyordu. Adam, aniden bir gülümseme ile başını kaldırdı; hayatın ne kadar güzel olduğunu düşündü. Kitap, ona yalnızlıkla kalabalık arasındaki dengeyi hatırlatıyordu. Birden, yanına oturan bir kadın, "Ne okuyorsunuz?" diye sordu. Sohbetleri başladı; iki yabancı, bir an için tanıdık oldu. Kütüphaneden fırlamış gibi hissettiren bu an, yeni bir başlangıcın habercisiydi.
Yorumlar
Yorum Gönder